Wnętrze chałupy ze Starej Grzybowszczyzny

Stara Grzybowszczyzna, z której pochodzi chałupa to miejscowość położona na wschodnim skraju Puszczy Knyszyńskiej, na terenie zamieszkałym przez ludność białoruską wyznania prawosławnego. Osadnictwo na tym obszarze trwające do połowy szesnastego stulecia charakteryzowało się nieregularną zabudową i rozproszonym układem pól wśród terenów leśnych. Zagrody były lokowane bez ustalonego układu, dobra skarbowe wymieszane z własnością prywatną i kościelną. Utrudniało to prowadzenie racjonalnej gospodarki.

W drugiej połowie XVI w. przeprowadzono wielką reformę agrarną, zwaną pomiarą włóczną, która uporządkowała stosunki prawne i administracyjne na następne stulecia. Wprowadzony wówczas system osadniczy na niektórych terenach dotrwał do czasów współczesnych.  Powstały wówczas wsie zwane szeregówkami, o regularnym układzie siedlisk, pól i dróg, z jednolitą zabudową zagród. Na wąskich i długich działkach siedliskowych znajdował się jeden lub dwa rzędy domów stojących szczytem do drogi. Do zrębowej chałupy dostawiona była część gospodarcza z pomieszczeniami dla zwierząt. Całość składała się z długiego ciągu pomieszczeń przykrytych wspólnym dachem, za którymi znajdował się ogród, podwórze i sad. Wejścia do części mieszkalnej oraz chlewów znajdowały się w dłuższej ścianie budynku, od strony podwórza. Zagrodę zamykała stodoła, za którą biegła droga oddzielająca część zabudowaną wsi od pól uprawnych. Pomiędzy stodołą a chałupą z chlewami znajdował się ogród warzywny, sad, piwnica, a niekiedy i spichlerz.

Budynek znajdujący się w skansenie wzniesiony został w połowie XIX wieku. Charakter wystroju jego wnętrza nawiązuje do początku ubiegłego wieku. W izbie mieszkalnej dominuje piec kuchenny, we wnętrzu którego wypiekano chleb i gotowano potrawy. Jest on pozbawiony żeliwnych płyt, posiada natomiast nalepę, na której podgrzewano pokarmy w glinianych naczyniach ustawionych na kowalskich podstawkach zwanych trynożkami. Powszechnie wykorzystywano piec jako miejsce odpoczynku, a nawet snu. Piec grzewczy, zwany ścianówką dzielił izbę na dwie części. W urządzeniu wnętrza wykorzystano proste ławy, stół oraz skrzynię. W narożu izby odtworzono święty kąt tzw. pokut z ikoną świętego Mikołaja. Podłogę izby wykonano z glinianej polepy. Z sieni można było wejść do komory, w której przechowywano żywność oraz do pomieszczenia gospodarczego, gdzie trzymano zwierzęta.

 

Muzeum jest otwarte cały rok w godzinach:

wstęp na teren skansenu miesiąc wstęp na ekspozycje z przewodnikiem
pon. – ndz. wt. – pt. sob. – ndz.
9.00 – 15.00 I wystawy nie są udostępniane
9.00 – 16.00 II
9.00 – 17.00 III
9.00 – 18.00 IV 9.00 – 15.00 9.00 – 17.00
9.00 – 19.00 V 9.00 – 15.00 9.00 – 18.00
9.00 – 19.00 VI-VIII 9.00 – 18.00 9.00 – 18.00
9.00 – 18.00 IX 9.00 – 15.00 9.00 – 17.00
9.00 – 17.00 X 9.00 – 15.00 9.00 – 16.00
9.00 – 16.00 XI wystawy nie są udostępniane
9.00 – 15.00 XII

Grupy zorganizowane prosimy o wcześniejszą rezerwację pod nr tel. 509 336 816 lub (85) 743 60 82,
w godzinach 7:30 – 14:30.
Poniedziałek jest dniem bezpłatnego wstępu na teren skansenu (bez możliwości zwiedzania wnętrz).
Zwiedzanie wystaw jest możliwe (od wtorku do niedzieli, o pełnych godzinach) wyłącznie z przewodnikiem!
Zwiedzanie z przewodnikiem w języku angielskim jest możliwe po wcześniejszej rezerwacji!

CENNIK BILETÓW:

Bilet wstępu na teren skansenu – 3zł/os
Bilet wstępu na ekspozycje – normalny 12 zł/os, ulgowy 6 zł/os, rodzinny 24 zł (dla opiekunów i dzieci do 25 roku życia,maksymalnie 5 osób)
Grupy zorganizowane w wieku przedszkolnym (poniżej 7 lat) obowiązuje wyłącznie opłata za przewodnika w wysokości 24 zł.

Grudzień 31 @ 09:00

09:00

– 18:00

(9h)

Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej